Zes jaar geleden had ik dit niet kunnen bedenken, maar mijn kantoor is tegenwoordig een voorraadhok, mijn prikbord hangt vol met geprinte stofjes en ons Reiscafé is een winkel geworden . Je kunt best stellen dat ik in de afgelopen vijf jaar een carriere switch heb gemaakt. Eentje die ik dus niet zag aankomen. Sinds 1997 organiseer ik reizen naar India en overige bestemmingen in Azië. Maar India is waar het mee begon. Zelf ben ik geen type voor groepsreizen en in 1997 zat er dan niets anders op dan met een rugzak door India te reizen. Dit viel mij behoorlijk tegen.. want uren in de rij voor een bus- en of treinkaartje, drukke steden, niet altijd schone hotels (want we hadden nog niet zoveel te besteden), niet altijd lekker van het andere eten. Maar India stal ook meteen mijn hart. Al kan ik nog steeds niet makkelijk uitleggen waarom. Ik wilde gewoon steeds weer terug. Ik schrijf hier later nog weleens verder over.
Maar goed, ik begon dus met het organiseren van reizen op maat naar India. Voor reizigers die niet in een groep wilden reizen maar wel graag vervoer, tours en hotels geregeld wilden hebben. Het eerste jaar verkocht ik geen enkele reis naar India. Omdat ik wel reizen verkocht naar Sri Lanka heb ik niet opgegeven, maar het scheelde niet veel. Ik had gewoon een baan en hoefde er niet van te leven, dat hielp ook mee. Gelukkig begonnen vanaf het tweede jaar wel aanvragen voor India binnen te komen en kon ik eindelijk doen wat ik het leukste vind van alles: een reis uitwerken, van dag tot dag, die helemaal past bij de wensen van de reiziger. Het werd een succes en langzaam groeiden we uit tot Azië reisspecialist. Dagelijks organiseerde een team van 12 mensen de mooiste reizen voor klanten uit heel Nederland. En toen was daar corona.. door dit virus kwam alles stil te liggen, moest ik 7 mensen ontslaan en bleven we overeind met steun van de overheid. Deze zijn we tot op de dag van vandaag nog aan het terugbetalen, maar zonder die steun hadden we het toen niet gered.
Meteen dacht ik ‘wat nu?’ En eigenlijk al vrij snel bedacht ik dat we iets konden gaan doen met handbedrukt textiel uit India. Ik heb het altijd mooi gevonden en nam het mee voor familie en vrienden. Mijn moeder was dol op de kleurrijke tafellakens en blouses. Zelf kon ik de tassen nooit weerstaan. Mijn collega’s keken mij in het begin schaapachtig aan.. blockprint? Hoe zie je dat dan voor je? Nou, in het begin dacht ik aan houten banken met blockprint kussens. Want deze heb ik zelf in de tuin en daar word ik ieder voorjaar weer blij van. Maar die houten banken was lastig. En dus werden het wel kussens, maar ook kimono's, toilettassen en tafelkleden. Een eerste kleine collectie. Helemaal ontstaan op afstand. Want we konden natuurlijk niet reizen. Ons Reiscafé toverden we om in een winkel, me maakten zelf een website, begonnen te delen op social media, stonden zelf model en ontdekten zo andere talenten bij onszelf.
Het is een tijd die ik niet zal vergeten. Ondanks alle ellende rondom corona is het een tijd die ik koester en waar ik nog weleens naar toe verlang. Het was ontzettend leuk om dit met z’n vijven te doen. Om samen aan iets te bouwen, iets heel nieuws. Ervan leven konden we niet, zelfs niet één van ons. Maar we hebben veel gelachen en we hadden een doel.
En zo is House of NILAY ontstaan. Maar na twee jaar ging de wereld weer open en konden we weer aan de slag met het organiseren van reizen. Voor mijn collega’s was het wel even wennen. Zelf ging ik verder met House of NILAY want we hadden best wat bereikt in korte tijd en dus zonde om dit weer stop te zetten.
In dit journal neem ik je graag mee ‘achter de schermen’. Want onze producten komen niet zomaar van India naar het voorraadhok. Zaken doen met India heeft namelijk zo zijn uitdagingen. Waarover later meer.
